یکی از سرگرمیهای کاربران گنو/لینوکس، آزمایش و نصب دیستروهای مختلف هست و من از زمانی که کاربر این سیستمعامل شدم هفتهای نبود که یه دیسترو جدید نصب نکنم. سالها گذشت و آزمایش دیستروهای جدید دیگه اون جذابیت سابق رو برام نداره مخصوصا اینکه نصب دیسترو جدید زمان و انرژی زیادی میبره و خیلی مواقع برای کار به یه محیط پایدار نیاز داری و نمیشه هر هفته هر یه دیسترو نصب کرد.
بعد از چند ماه کار با آرچلینوکس به این نتیجه رسیدم که این همون دیسترویی هست که تمام مدت دنبالش میگشتم چون ساختار خیلی ساده و منطقی داره و انتخاب رو به خود کاربر میده و بر خلاف توزیعهایی مثل اوبونتو یا فدورا طراحانش در حد فراهم آوردن یک بستر باقی موندن و خودشون رو عقل کل نمیدونن تا همه بسته های موجود رو پچ کنن.
چند ماه خوشحال رو داشتم روی آرچلینوکس تجربه میکردم و خیلی خوب روی PC و لپتاپم اجرا میشد تا اینکه با آخرین بروزرسانیهای درایور Nouveau کارایی گرافیکی این توزیع روی لپتاپم پایین اومد و هنگام کارهای گرافیکی ساده مثل بالا پایین کردن صفحات وب یا جابهجایی پنجرهها میشد یه لگ کوچیک رو حس کرد. اصلا دوست نداشتم برگردم به درایورهای غیر آزاد Nvidia ولی چارهای نداشتم.
تصمیم نداشتم روی آرچ درایور nvidia نصب کنم چون حدس میزدم با آپدیتهای مکرر کرنل دچار مشکل بشم برای همین به دنبال دیسترو دیگهای گشتم و طبق پشنهاد مهدی، به PCLinuxOS رسیدم.
متاسفانه اولین چیزی که بعد از بوت این دیسترو جلب توجه میکنه ظاهر و زشت و بدترکیب میزکار هست. به نظر میرسه توسعه دهندههای این دیسترو کوچکترین سلیقهای از نظر بصری ندارند. بعد از نصب هم نشستی از xfce بوت میشه که همزمان xfwm و Compiz رو در حال اجرا داره و حتی sudo هم تنظیم نیست.
جدا از این موارد، غیر قابل تحملترین قسمت این دیسترو نحوه مدیریت بستههاش بود. برنامههای PCLinuxOS در قالب بستههای RPM هستند و نسخه دستکاری شده apt و Synaptic هم برای مدیریت بستههای گنجانده شده. من که اصلا از Synaptic نمیتونم استفاده کنم؛ هر بار جستجو، تیک زدن و زدن دکمه نصب و تایپ پسورد کلی وقت میگیره، کارکرد این برنامه هم بسیار کنده. apt هم مدیر بستهای بسیار کند و خنگه حتی یک ابزار جست و جوی ساده بین بستهها نداره. aptitude اصلا توی مخازن نبود و dpkg هم کار نمیکرد.
مساله دیگه ساخت بستههای فلهای که جدید تو توزیعها زیاد شده؛ به عنوان مثال راهنمای میزکار Gnome و کتابخونههاش رو به عنوان پیشنیازها DocBarx قرار دادن! و وقتی به apt گفتم optional dependancy رو نصب نکنه اصلا سوییچ مربوطه رو نمیشناخت. تعدادی از برنامههای که لازم داشتم مثل i3 wm هم در مخازنش نبود.
در هر صورت بیخیال ادامه کار با PCLinuxOS شدم. گنو/لینوکس پر شده از دیستروهای مختلف ولی اونهایی که برنامه و فلسفهای جدی دارند از تعداد انگشتان دو دست بیشتر نیستند. Frugalware Linux دیسترو بعدی هست که نصب خواهم کرد.
منم قبلا اینو تست کردم. تعجبم اینه توی DistroWatch دهمین توزیع پرطرفدار عنوان شده.
اگه بخوای با apt سرچ بکنی، کافیه بزنی apt-cache search something. خیلی ساده!
راستی من Frugalware رو امتحان کردم، میتونم بگم اونم واقعا افتضاحه!